شفاعت كن كه شفاعتت مقبول است ، و سؤال كن كه هر چه بخواهى به تو داده مىشود ! و اينست مُفاد گفتار خداوند : اميد است كه پروردگارت به اقامت در مقام محمود ترا برانگيزد . » عرض شد كه روايات وارده از شيعه و عامّه در تفسير آيه : عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً به مقام شفاعت بسيار است ؛ و ما در مجلس 60 از همين دوره ، روايتى كه بسيار قريب المضمون به همين روايت زرعة از سَماعة بود ، از « مستدرك » حاكم ، از أبو هريره و حُذَيْفهء يَمانى آورديم . و نيز علىّ بن إبراهيم در تفسيرش به دنبال اين حديث ، يك حديث ديگر از پدرش از محمّد بن أبى عُمَيْر از معاوية و هشام ، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است كه : قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ : لَوْ قُمْتُ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَشَفَعْتُ فِى أَبِى وَ أُمِّى وَ عَمِّى وَ أَخٍ كَانَ لِى فِى الْجَاهِلِيَّة « 1 » « رسول الله صلّى الله عليه و آله گفتند : اگر من در مقام محمود قرار بگيرم ، هر آينه دربارهء پدرم و مادرم و عمويم شفاعت ميكنم و دربارهء برادرى كه در جاهليّت براى من بود شفاعت ميكنم . » و همين مضمون از روايت را از محمّد بن حكيم از حضرت صادق عليه السّلام در « تفسير عيّاشى » آورده است . « 2 »

--> ( 1 ) « تفسير قمّى » طبع سنگى ، ص 387 ؛ و از طبع حروفى نجف ، ج 2 ، ص 25 ( 2 ) « تفسير عيّاشى » ج 2 ، ص 313